Shloka 5
दत्तचक्षुरिवाकाशे पश्यामि विमृशामि च । प्रज्ञानवचनाद्यो5यमुपदेशो हि मे कृत:,आपने मुझे यह उपदेश क्या दिया, अन्धेको आँख दे दी। आपके इस ज्ञानमय वचनको सुनकर मैं आकाशकी ओर देखता और कर्तव्यका विचार करता हूँ
dattacakṣur ivākāśe paśyāmi vimṛśāmi ca | prajñānavacanād yo ’yam upadeśo hi me kṛtaḥ ||
برہمن نے کہا—گویا آپ نے اندھے کو بینائی عطا کر دی۔ آپ کے اس حکمت بھرے کلام سے جو نصیحت مجھے ملی ہے، اسے سن کر میں آسمان کی طرف نگاہ اٹھاتا ہوں اور اپنے فرض پر غور کرتا ہوں۔
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
True instruction grounded in wisdom (prajñā) removes inner blindness: it grants clarity and enables careful deliberation about dharma—what should be done—rather than impulsive action.
A Brahmin responds to a prior teaching with gratitude and transformation. He compares the counsel to restoring sight, saying that after hearing it he can ‘see’ clearly and thoughtfully consider his proper course of action.