Shloka 41
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
श्वेतद्वीपे मया दृष्टास्तादृशावृषिसत्तमौ । तदनन्तर नारदजीने उन दोनों पुरुषोत्तमोंकी ओर देखकर मन-ही-मन विचार किया, अहो! मैंने श्वेतद्वीपमें भगवान्की सभाके भीतर जिन सर्वभूतवन्दित सदस्योंको देखा था, ये दोनों ऋषिश्रेष्ठ भी वैसे ही हैं ।। इति संचिन्त्य मनसा कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम्
vaiśampāyana uvāca |
śvetadvīpe mayā dṛṣṭās tādṛśāv ṛṣisattamau |
tad-anantaraṃ nāradaḥ jine ubhau puruṣottamau-iti tābhyāṃ prati nirīkṣya manasā sañcintya |
aho! mayā śvetadvīpe bhagavataḥ sabhāyāṃ bhitare ye sarvabhūta-vanditāḥ sadasyā dṛṣṭāḥ, etau dvāv api ṛṣiśreṣṭhau tathāvidhau ||
iti sañcintya manasā kṛtvā cābhipradakṣiṇam ||
وَیشَمپایَن نے کہا—نارَد نے اُن دونوں پُرُشوتّموں کی طرف دیکھ کر دل ہی دل میں سوچا: “شویتَدویپ میں میں نے اسی مانند صورت والے دو رِشیِ برتر دیکھے تھے۔” یہ خیال کر کے اس نے عقیدت کے ساتھ اُن کی پرَدَکشِنا کی۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True spiritual discernment expresses itself as humility and reverence: when Nārada recognizes in living persons the same sanctity he once witnessed in the Lord’s divine assembly, he responds not with pride of knowledge but with respectful circumambulation.
Vaiśampāyana narrates that Nārada sees two exalted beings and mentally compares them to the revered members he had earlier seen in the Lord’s assembly at Śvetadvīpa; concluding they are of the same divine stature, he honors them by circumambulating them.