ततस्तौ तपसां वासौ यशसां तेजसामपि,तदनन्तर तपस्या, यश और तेजके भी निवासस्थान वे शम-दमसम्पन्न दोनों ऋषि पूर्वाह्नकालका नित्य कर्म पूर्ण करके फिर शान्त-भावसे पाद्य और अर्घ्य आदि निवेदन करके नारदजीकी पूजा करने लगे
tatas tau tapasāṃ vāsau yaśasāṃ tejasām api | tad-anantaraṃ tapasyā yaśaḥ tejaś ca nivāsasthānaṃ tau śama-dama-sampannau ubhau ṛṣī pūrvāhṇa-kālasya nitya-karma pūrayitvā punaḥ śānta-bhāvena pādya-arghyādīni nivedya nāradaṃ pūjayām āsa tuḥ |
وَیشَمپایَن نے کہا—پھر وہ دونوں مُنی، جو تپسیا، ناموری اور روحانی جلال کے بھی مسکن تھے، صبح کے معمول کے کرم پورے کر کے، نہایت سکون کے ساتھ پادْیَ اور اَرغْیَ وغیرہ پیش کر کے نارَد کی پوجا کرنے لگے۔
वैशम्पायन उवाच
True spiritual stature is shown through disciplined self-restraint (śama and dama) and through dharmic etiquette—completing one’s daily duties and honoring worthy guests with calm reverence.
After finishing their morning obligatory rites, two self-controlled sages respectfully receive and worship the sage Nārada by offering pādya (water for the feet) and arghya (honor-offering), following traditional norms of hospitality.