Shloka 17
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
पत्तनानि च रम्याणि स्फीतानि नगराणि च | रत्नानि च विचित्राणि पश्यन्नपि न पश्यति,रास्तेमें बड़े सुन्दर-सुन्दर शहर और कस्बे तथा समृद्धिशाली नगर दिखायी पड़े। भाँति- भाँतिके विचित्र रत्न दृष्टिगोचर हुए; किंतु शुकदेवजी उनकी ओर देखते हुए भी नहीं देखते थे
paṭṭanāni ca ramyāṇi sphītāni nagarāṇi ca | ratnāni ca vicitrāṇi paśyann api na paśyati |
راستے میں دلکش قصبے اور خوشحال شہر نظر آئے، اور طرح طرح کے عجیب و غریب جواہرات بھی سامنے آئے؛ مگر شُک دیو جی نے انہیں دیکھتے ہوئے بھی گویا نہ دیکھا—کیونکہ ان کا دل ترکِ دنیا میں قائم تھا۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True renunciation is shown by non-attachment: even when wealth, beauty, and luxury are directly visible, a disciplined person remains inwardly unmoved, free from desire and possessiveness.
Bhishma describes a renunciate-like figure passing through prosperous towns and cities where splendid jewels are visible; yet, despite looking, he is portrayed as not really 'seeing' them—meaning he does not engage with them through craving or interest.