Shloka 336
Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
देवं मुनि वा यक्ष॑ वा पतित्वे पतिवत्सला । पतिपर स्नेह रखनेवाली सुकुमारी अपने स्वामीकी सेवामें सदा उपस्थित रहती और दूसरे किसी पुरुषका, वह यक्ष, मुनि अथवा देवता ही क्यों न हो, मनके द्वारा भी पतिरूपसे चिन्तन नहीं करती थी
devaṃ muniṃ vā yakṣaṃ vā patitvaṃ pativatsalā | patipara-sneha-rakṣaṇe vālī sukumārī svāminaḥ sevāyāṃ sadā upasthitā tiṣṭhati sma, anyasya kasya-cid api puruṣasya—sa yakṣo muniḥ athavā devo 'pi syāt—manasāpi patirūpeṇa na cintayati sma |
شوہر پر یکسو محبت رکھنے والی وہ نازک اندام پتिवرتا سدا اپنے سوامی کی خدمت میں حاضر رہتی تھی، اور کسی دوسرے مرد کو—خواہ وہ یکش ہو، مُنی ہو یا دیوتا—دل میں بھی شوہر کے طور پر تصور نہ کرتی تھی۔
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
True fidelity is not limited to outward behavior; it includes guarding the mind. The ideal presented is exclusive devotion to one’s spouse, maintained through disciplined inner intention and constant service.
Śrīkṛṣṇa describes a devoted wife who remains continually attentive to her husband’s service and refuses to entertain—even mentally—the idea of any other male (even a Yaksha, sage, or god) as a husband.