Shloka 5
Śānti-parva Adhyāya 3: Karṇa’s training under Rāma Jāmadagnya and the Bhārgava restriction on the Brahmāstra
सुष्वाप जामदग्न्यस्तु विश्रम्भोत्पन्नसौहृद: । कर्णस्योत्सड़ आधाय शिर: क्लान्तमना गुरु:,तत्पश्चात् एक समय बुद्धिमान् परशुरामजी कर्णके साथ अपने आश्रमके निकट ही घूम रहे थे। उपवास करनेके कारण उनका शरीर दुर्बल हो गया था। कर्णके ऊपर उनका पूरा विश्वास होनेके कारण उसके प्रति सौहार्द हो गया था। वे मन-ही-मन थकावटका अनुभव करते थे, इसलिये गुरुवर जमदग्निनन्दन परशुरामजी कर्णकी गोदमें सिर रखकर सो गये
suṣvāpa jāmadagnyas tu viśrambhotpannasauhṛdaḥ | karṇasyotsāḍa ādhāya śiraḥ klāntamanā guruḥ ||
تب جمدگنی کے فرزند پرشورام—اعتماد سے پیدا ہونے والی اُنسیت کے باعث—تھکے ہوئے دل کے ساتھ کرن کی گود میں سر رکھ کر سو گئے۔
नारद उवाच
Educational Q&A
Trust creates obligation: when a teacher or vulnerable person relies on someone, the trusted person bears a heightened duty of care. The verse frames intimacy (viśrambha) and goodwill (sauhṛda) as ethically weighty, not merely emotional.
Nārada narrates that Paraśurāma, weary, places his head on Karṇa’s lap and falls asleep, indicating complete confidence and cordiality toward Karṇa and setting up a situation where Karṇa must act with restraint and responsibility.