अध्याय २९७ — श्रेयः, धृति, दान-नियमाः
Welfare, Steadfastness, and Norms of Giving
प्रबाधनार्थ श्रूतिधर्मयुक्तान् वृद्धानुपास्य प्रभवेत यस्य । प्रयत्नसाध्यो हि स राजपुत्र प्रज्ञाशरेणोन्मथित: परैति,राजकुमार! उस शत्रुको पराजित करनेमें वही समर्थ हो सकता है, जो वेदोक्त धर्मसम्पन्न वृद्ध पुरुषोंकी सेवा करके प्रज्ञा (स्थिरबुद्धि)-को प्राप्त कर लेता है, क्योंकि अज्ञानमय शत्रुको जीतना महान् प्रयत्नसाध्य कर्म है। वह प्रज्ञारूपी बाणकी चोट खाकर ही नष्ट होता है
prabādhanārthaṃ śrutidharmayuktān vṛddhān upāsya prabhavet yasya | prayatnasādhyo hi sa rājaputra prajñāśareṇonmathitaḥ paraiti ||
پراشر نے کہا—اے راجپتر! جو شخص ویدک شروتی اور دھرم میں راسخ بزرگوں کی خدمت کر کے پختہ دانائی حاصل کر لیتا ہے، وہی اس دشمن کو مغلوب کر سکتا ہے۔ یہ دشمن بڑی کوشش سے ہی زیر ہوتا ہے؛ جب امتیازِ عقل کے تیر سے زخمی ہو کر جڑ سے اکھڑتا ہے تو فنا ہو جاتا ہے۔
पराशर उवाच