Shloka 20
Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda: Aśuddha-Sevana, Guṇa-Dr̥ṣṭi, and Sāṃkhya–Yoga Ekārthatā
Mahābhārata 12.293
अतिक्रामेन्मज्जमानो विविधेन नर: सदा । तथा प्रयत्न कुर्वीत यथा मुच्येत संश्रयात्,अवहेलना अथवा अअभश्रद्धासे जो कुछ दिया जाता है, उसे सत्यवादी मुनियोंने अधम श्रेणीका दान कहा है। डूबता हुआ मनुष्य जिस तरह नाना प्रकारके उपायद्वारा समुद्रसे पार हो जाता है, वैसे ही तुमको भी सदा ऐसा प्रयत्न करना चाहिये, जिस प्रकार संसार-समुद्रसे छुटकारा मिले
atikrāmen majjamāno vividhenā naraḥ sadā | tathā prayatnaṁ kurvīta yathā mucyeta saṁśrayāt ||
پراشر نے کہا—جس طرح ڈوبتا ہوا آدمی طرح طرح کے وسیلوں سے ہمیشہ پار اترنے کی کوشش کرتا ہے، اسی طرح انسان کو بھی مسلسل ایسا جتن کرنا چاہیے کہ وہ سہارے اور وابستگی (یعنی دنیاوی بندھن) سے آزاد ہو جائے۔
पराशर उवाच
Educational Q&A
One should make sustained, practical effort—like a drowning person using every available means—to free oneself from worldly dependence and attachment, aiming at release from saṁsāra.
In Śānti Parva’s instructional discourse, Parāśara advises the listener through a vivid simile: the urgency and ingenuity of a drowning person becomes the model for spiritual striving toward liberation.