ब्राह्मणस्य पूर्वतरा वृत्तिः — The Earlier Ideal Conduct of a Brahmana
River-of-Saṃsāra Metaphor
महर्षयस्तुष्टवुरञ्जसा च त॑ वृषाकपिं सर्वचराचरेश्वरम् । हिमापहो हव्यमुवाह चाध्वरे तथामृतं चार्पितमीश्वरोडपि हि
maharṣayas tuṣṭavur añjasā ca taṁ vṛṣākapiṁ sarvacarācareśvaram | himāpaho havyam uvāha cādhvare tathāmṛtaṁ cārpitam īśvaro 'pi hi ||
بھیشم نے کہا—تب مہارشیوں نے تمام متحرک و ساکن کائنات کے مالک ورشاکپی—اندَر کی پورے دل سے اور درست طور پر ستائش کی۔ اسی یَجْن میں سردی کو دور کرنے والے اگنی دیو نے دیوتاؤں کے لیے ہویہ (نذرانہ) اٹھایا، اور دیویشور اندَر نے بھی خادموں کے پیش کردہ امرت کو نوش کیا۔
भीष्म उवाच
The verse highlights yajña-dharma: sincere praise, proper offering through Agni, and rightful acceptance by the deity together sustain order and legitimacy—ritual action mirrors ethical harmony between humans, gods, and the cosmos.
Sages extol Indra (called Vṛṣākapi) as lord of the universe; Agni functions as the sacrificial messenger carrying oblations to the gods; Indra receives and drinks the offered amṛta, indicating the sacrifice’s successful completion and divine satisfaction.