Shloka 66
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
सत्यं वेदास्तथाड्रानि सत्यं विद्यास्तथा विधि: | व्रतचर्या तथा सत्यमोड्कार: सत्यमेव च,सत्य ही वेद और वेदांग है। सत्य ही विद्या तथा विधि है। सत्य ही व्रतचर्या तथा सत्य ही ओंकार है
satyaṃ vedās tathā drāṇi satyaṃ vidyās tathā vidhiḥ | vratacaryā tathā satyam oṃkāraḥ satyam eva ca ||
برہمن نے کہا—سچ ہی وید ہیں اور سچ ہی مقدس احکام؛ سچ ہی علم ہے اور سچ ہی درست طریقۂ کار۔ سچ ہی ورت کی پابندی ہے اور سچ ہی اوم کا اکشر بھی ہے۔
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
All sacred authority—Veda, learning, ritual injunction, vow-observance, and even the sanctity of Oṃ—is rooted in satya. The verse elevates truthfulness from a single virtue to the very ground of dharma and spiritual life.
Within the didactic setting of Śānti Parva, a Brāhmaṇa speaker delivers an ethical instruction. Rather than narrating an event, the verse functions as a doctrinal assertion: it identifies truth as the essence behind scripture, ritual method, disciplined conduct, and sacred sound.