Shloka 11
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
सावित्रयुवाच कि प्रार्थयसि विप्रर्षे किं चेष्टं करवाणि ते । प्रत्रूहि जपतां श्रेष्ठ सर्व तत् ते भविष्यति,सावित्रीने कहा--ब्रह्मर्ष! तुम क्या चाहते हो? कौन-सी वस्तु तुम्हें अभीष्ट है? बताओ । मैं तुम्हारा मनोरथ पूर्ण करूँगी। जप करनेवालोंमें श्रेष्ठ ब्राह्मण! तुम अपनी अभिलाषा बताओ। तुम्हारी वह सारी इच्छा पूर्ण हो जायगी
Sāvitrī uvāca: kiṁ prārthayasi viprarṣe kiṁ ceṣṭaṁ karavāṇi te | prabrūhi japatāṁ śreṣṭha sarvaṁ tat te bhaviṣyati ||
ساوتری نے کہا—اے برہمرشی! تم کیا مانگتے ہو؟ تمہارے لیے کون سا مطلوب کام میں انجام دوں؟ اے جپ کرنے والوں میں سب سے برتر! کہو؛ تمہاری ہر خواہش پوری ہوگی۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that spiritual merit (japa, disciplined recitation) is honored, but the decisive ethical point is the responsible articulation of desire: when granted the power of fulfillment, one must choose and state wishes aligned with dharma.
Sāvitrī addresses a brahmarṣi and offers to fulfill his desire, asking him to state clearly what he seeks and what service she should perform; she assures him that his expressed wish will be accomplished.