Shloka 7
Plakṣaprasravaṇa–Kārapacana tīrtha-varṇana and Nārada’s war briefing (Śalya-parva, Adhyāya 53)
अवहस्य तत: शक्रो जगाम त्रिदिवं पुनः । राजर्षिरिप्यनिर्विण्ण: कर्षत्येव वसुंधराम्,तब इन्द्र उनका उपहास करके स्वर्गलोकमें चले गये। राजर्षि कुरु उस कार्यसे उदासीन न होकर वहाँकी भूमि जोतते ही रहे
avahasya tataḥ śakro jagāma tridivaṃ punaḥ | rājarṣir api anirviṇṇaḥ karṣaty eva vasuṃdharām ||
تب شکر (اِندر) اس کا تمسخر کر کے پھر دیولोक کو لوٹ گیا۔ مگر راج رِشی کُرو اس طعن و تمسخر سے دل شکستہ نہ ہوا اور وہیں دھرتی کو جوتتا ہی رہا۔
राम उवाच
Educational Q&A
One should persist in righteous work without becoming discouraged by mockery or external discouragement; steadfast effort aligned with dharma is not dependent on others’ approval.
Indra (Śakra) mocks and then returns to heaven, while the royal sage—identified in the tradition as King Kuru—remains undeterred and continues ploughing the land, showing unwavering resolve.