Shloka 16
Plakṣaprasravaṇa–Kārapacana tīrtha-varṇana and Nārada’s war briefing (Śalya-parva, Adhyāya 53)
एवमेतद् यदुश्रेष्ठ कृष्टं राजर्षिणा पुरा । शक्रेण चाभ्यनुज्ञातं ब्रह्माद्यैश्व सुरैस्तथा,यदुश्रेष्ठ! इस प्रकार प्राचीनकालमें राजर्षि कुरुने इस क्षेत्रको जोता और इन्द्र तथा ब्रह्मा आदि देवताओंने इसे वर देकर अनुगृहीत किया
evam etad yaduśreṣṭha kṛṣṭaṃ rājarṣiṇā purā | śakreṇa cābhyanujñātaṃ brahmādyaiś ca surais tathā ||
اے یدوؤں میں برتر! بات یوں ہی ہے۔ قدیم زمانے میں راجَرشی کُرو نے اس زمین کو جوت کر قابلِ کاشت بنایا تھا؛ اور شَکر (اِندر) نے، نیز برہما وغیرہ دیگر دیوتاؤں نے بھی، اسے منظور کر کے برکت دی تھی۔
राम उवाच
Educational Q&A
The verse links sanctity to righteous action: Kuru’s disciplined, constructive labor (cultivating the land) becomes spiritually authoritative when aligned with dharma and affirmed by higher moral/divine order (Indra, Brahmā, and the gods).
Rāma addresses a Yadu hero and explains the ancient origin of the region’s holiness: the royal sage Kuru once cultivated it, and the chief gods granted approval and blessing, establishing the place as divinely endorsed.