Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
जगहुस्ते तदा राजन् सर्व एव दिवौकस: । आभिषेचनिकं भाण्डं मड़लानि च सर्वश:
vaiśampāyana uvāca |
jaguḥ te tadā rājan sarva eva divaukasaḥ |
ābhiṣecanikaṁ bhāṇḍaṁ maṅgalāni ca sarvaśaḥ ||
rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṁ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
وَیشَمپایَن نے کہا—اے راجَن، اُس وقت آسمانی دیوتاؤں نے یک زبان ہو کر جےکار بلند کیا۔ اُن کے ہاتھوں میں اَبھِشیک کے برتن اور ہر طرح کے مَنگل سامان تھے۔ رُدر، وَسو، آدِتیہ اور دونوں اَشوِنی کُماروں سے گھِرا ہوا وہ پرَبھُو دیوی وقار کے بیچ قائم تھا—جہاں اقتدار زور سے نہیں، بلکہ علانیہ مقدّس رسم کے ذریعے ثابت اور تسلیم کیا جاتا ہے۔
वैशम्पायन उवाच
Legitimate authority is affirmed through dharmic, public, and auspicious rites: the gods’ collective presence and the consecration implements symbolize that power should be sanctified and ordered, not merely seized.
All the heavenly beings acclaim the moment and stand around the central lordly figure, holding consecration vessels and auspicious materials, preparing for or marking a formal abhiṣeka (anointment/consecration).