Shloka 40
Vasiṣṭhāpavāha: Sarasvatī’s Diversion and Viśvāmitra’s Curse (वसिष्ठापवाहः)
इस प्रकार श्रीमहाभारत शल्यपर्वके अन्तर्गत गदापव॑में बलदेवजीकी तीर्थयात्राके प्रसंगमें सारस्वतोपाख्यानविषयक चालीसवाँ अध्याय पूरा हुआ,ततस्तालकेतुर्महा धर्मकेतु- महात्मा कृतात्मा महादाननित्य: । वसिष्ठापवाहं महा भीमवेगं धृतात्मा जितात्मा समभ्याजगाम तदनन्तर महान् धर्म ही जिनकी ध्वजा है और जिनकी पताकापर ताड़का चिह्न सुशोभित है, वे महात्मा, कृतात्मा, धृतात्मा तथा जितात्मा बलरामजी, जो प्रतिदिन बड़े- बड़े दान किया करते थे, वहाँसे वसिष्ठापवाह नामक तीर्थमें गये, जहाँ सरस्वतीका वेग बड़ा भयंकर है
iti prakāraṁ śrīmahābhārate śalyaparvaṇi antar-gata-gadāparvaṇi baladevasyā tīrthayātrā-prasaṅge sārasvatopākhyāna-viṣayakaś catvāriṁśo 'dhyāyaḥ samāptaḥ | tatas tālaketur mahādharmaketur mahātmā kṛtātmā mahādāna-nityaḥ | vasiṣṭhāpavāhaṁ mahābhīmavegaṁ dhṛtātmā jitātmā samabhyājagāma ||
ویشَمپایَن نے کہا—یوں شری مہابھارت کے شلیہ پَرو کے گدا پَرو میں بلدیو جی کی تیرتھ یاترا کے سیاق میں ‘سارسوتوپاکھیان’ کا چالیسواں ادھیائے مکمل ہوا۔ اس کے بعد تال کے نشان والی جھنڈی والے، عظیم دھرم کو علم بنانے والے، مہاتما، خود ضبط، ثابت قدم، نفس پر غالب اور نِت مہادان کرنے والے بلدیو ‘وسِشٹھاپواہ’ نامی تیرتھ کی طرف گئے، جہاں سرسوتی کا بہاؤ نہایت ہیبت ناک رفتار رکھتا ہے۔
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical ideals embodied by Baladeva—steadfast self-control (dhṛtātmā, jitātmā), commitment to dharma (dharma-ketu), and habitual generosity (mahā-dāna-nitya)—and frames pilgrimage as a disciplined, value-oriented practice rather than mere travel.
The narrator marks the completion of the fortieth chapter of the Sārasvata episode within the Gadā section of Śalya Parva, then describes Baladeva proceeding on his tīrtha-yātrā to the sacred place called Vasiṣṭhāpavāha, noted for the fierce current of the Sarasvatī.