Dvaipāyana-hrade Duryodhanasya Māyā — Yudhiṣṭhirasya Dharmoktiḥ (Śalya-parva, Adhyāya 30)
अभ्यभाषन्त दुर्धर्ष राजानं सुप्तमम्भसि । राजनज़ुत्तिष्ठ युद्धयस्व सहास्माभियुधिष्ठिरम्
abhyabhāṣanta durdharṣa rājānaṃ suptam ambhasi | rājanottiṣṭha yudhyasva sahāsmābhir yudhiṣṭhiram ||
انہوں نے پانی میں سوئے ہوئے اس ناقابلِ شکست راجا سے کہا—“اے راجن! اٹھو؛ ہمارے ساتھ مل کر یُدھِشٹھِر کے خلاف جنگ کرو۔” یہ کلام جنگی مشورے کے سخت دباؤ کو ظاہر کرتا ہے—کہ سستی چھوڑ کر پھر میدان میں اترنا ایک مشترک فرض ہے، چاہے راجا جسم و دل سے کنارہ کش ہی کیوں نہ ہو۔
संजय उवाच
The verse highlights the ethical tension of kṣatriya leadership: even when a ruler is exhausted or withdrawn, advisers and allies press him to resume his public duty—here, to rejoin the collective effort in war. It foregrounds resolve and responsibility as expected royal virtues.
Sañjaya reports that certain warriors (implied by the plural verb) approach and address a formidable king who is asleep in water, urging him to get up and fight alongside them against Yudhiṣṭhira.