Shloka 29
Śalya-parva Adhyāya 26 — Duryodhana’s remnant formation and rapid engagements
ततो भीमो रुषाविष्ट: पुत्रस्य तव मारिष | सारथिं चतुरश्चाश्वान् शरैर्निन्ये यमक्षयम्,आर्य! फिर रोषसे आविष्ट हुए भीमसेनने अपने बाणोंद्वारा आपके पुत्रके सारथि और चारों घोड़ोंको यमलोक पहुँचा दिया
tato bhīmo ruṣāviṣṭaḥ putrasya tava māriṣa | sārathiṁ caturaś cāśvān śarair ninye yamakṣayam ||
سنجے نے کہا—پھر بھیم، جو غصّے سے بھر گیا تھا، اے بزرگ، اپنے تیروں سے تمہارے بیٹے کے سارتھی اور چاروں گھوڑوں کو یم کے دھام پہنچا دیا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha/roṣa) can rapidly drive destructive action in war, raising an ethical tension central to the Mahābhārata: even when fighting is framed as duty, uncontrolled wrath intensifies cruelty and accelerates death.
Sañjaya reports that Bhīma, enraged, shoots arrows that kill the enemy prince’s charioteer and the four horses, effectively disabling the chariot and sending them to Yama’s realm (death).