Shloka 7
Adhyāya 21 — Duryodhanasya bāṇavarṣaḥ
Duryodhana’s Arrow-Storm and the Dust-Obscured Engagements
तेन शब्देन वित्रस्ता: पउचाला भरतर्षभ | शिनेर्नप्ता महाबाहुरन्वपद्यत सात्यकि:,भरतश्रेष्ठ] उनकी उस गर्जनासे पांचाल-सैनिक थर्रा उठे। उस समय शिनिपौत्र महाबाहु सात्यकि उन शत्रुओंका सामना करनेके लिये आये
tena śabdena vitrastāḥ pāñcālā bharatarṣabha | śiner naptā mahābāhur anvapadyata sātyakiḥ ||
سنجے نے کہا—اے بھرت شریشٹھ! اُس شیرنعرے کی آواز سے پانچال کے سپاہی خوف سے لرز اٹھے۔ تب شِنی کا پوتا، مہاباہو سات्यکی اُن دشمنوں کا مقابلہ کرنے کے لیے آگے بڑھا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights battlefield ethics of kṣatriya conduct: fear can spread through an army, but a steadfast champion counters it by stepping forward to face danger, restoring resolve through courageous action.
A thunderous roar (from an opposing warrior or force) frightens the Pāñcāla troops. In response, Sātyaki—renowned for valor—moves forward to confront the enemy and meet the threat directly.