शल्य–युधिष्ठिरयुद्धप्रारम्भः
Commencement of the Śalya–Yudhiṣṭhira Duel
मद्रराजस्तत: क्रुद्ध: सात्यकिं नवभि: शरै: । विव्याध भूय: सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम्,तब कुपित हुए मद्रराज शल्यने सात्यकिको झुकी हुई गाँठवाले नौ बाणोंसे घायल करके फिर सत्तर बाणोंद्वारा क्षत-विक्षत कर दिया
madrarājas tataḥ kruddhaḥ sātyakiṁ navabhiḥ śaraiḥ | vivyādha bhūyaḥ saptatyā śarāṇāṁ nataparvaṇām ||
سنجے نے کہا—تب مَدْر راج شلیہ غصّے سے بھڑک اٹھا؛ اس نے ساتْیَکی کو جھکی ہوئی گانٹھوں والے نو تیروں سے چھید ڈالا، اور پھر ایسے ہی جھکی گانٹھوں والے ستر تیروں سے اسے مزید لہولہان کر دیا۔
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) fuels escalation in conflict: once wrath takes hold, the impulse is to intensify harm rather than seek restraint, illustrating a moral warning embedded within the war narrative.
Sañjaya reports that Śalya, the king of Madra, becomes enraged and strikes Sātyaki first with nine arrows and then with seventy more, severely wounding him in the ongoing battle.