शल्यपर्वणि प्रथमाध्यायः — Karṇa-vadha-anantaraṃ Śalya-niyogaḥ, Saṃjayasya Dhṛtarāṣṭra-nivedanam
शल्यं सेनापतिं कृत्वा विधिवद् राजपुड़व: । रणाय निर्ययौ राजा हतशेषैनपै: सह
śalyaṃ senāpatiṃ kṛtvā vidhivad rājapūḍavaḥ | raṇāya niryayau rājā hataśeṣair nṛpaiḥ saha ||
پانڈوؤں کے بادشاہ نے دستور کے مطابق شَلیہ کو سپہ سالار مقرر کیا اور جنگ کے لیے روانہ ہوا، اُن بادشاہوں کے ساتھ جو عظیم قتل و غارت کے بعد باقی رہ گئے تھے۔
वैशम्पायन उवाच
Even in the chaos and moral burden of war, rightful governance requires orderly procedure (vidhivat) and responsible leadership; the survivors proceed with duty-bound resolve rather than celebratory aggression.
After heavy losses, the Pāṇḍava king formally appoints Śalya as commander-in-chief and then marches out to battle together with the remaining allied kings.