Shloka 21
Rudra’s Omitted Share in the Yajña (रुद्रभागानुपपत्तिः — यज्ञोपाख्यानम्)
ततः प्रसन्नो भगवान् स्थाप्य कोपं जलाशये । स जल पावको भूत्वा शोषयत्यनिशं प्रभो,इसके बाद प्रसन्न हुए भगवानने अपने क्रोधको समुद्रमें स्थापित कर दिया। प्रभो! वह क्रोध वडवानल बनकर निरन्तर उसके जलको सोखता रहता है
tataḥ prasanno bhagavān sthāpya kopaṃ jalāśaye | sa jala-pāvako bhūtvā śoṣayaty aniśaṃ prabho ||
پھر پرسنّ بھگوان نے اپنا کروध سمندر میں رکھ دیا۔ اے پرَبھُو! وہی کروध وڈوانل کی صورت اختیار کر کے لگاتار وہاں کے پانی کو سُوکھتا رہتا ہے۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wrath, even when justified, must be contained and redirected so it does not devastate the innocent; the verse presents a cosmic metaphor where anger is not denied but restrained within limits that preserve dharma and the world’s balance.
Vaiśampāyana narrates that the Lord becomes calm and deposits his anger into the ocean; that anger persists as the Vaḍavānala (submarine fire), continually absorbing the sea’s waters—explaining a mythic phenomenon while emphasizing controlled power after intense conflict.