Jarāsandha–Vāsudeva Saṃvāda: Kṣātra-Dharma, Pride, and the Ethics of Coercion
Sabhā Parva, Adhyāya 20
हतं मेने जरासंध॑ दृष्टवा भीमपुरोगमौ । एककार्यसमुद्यन्तौ कृष्णौ युद्धेडधपराजितौ
vaiśaṃpāyana uvāca | hataṃ mene jarāsaṃdhaṃ dṛṣṭvā bhīmapurogamau | ekakāryasamudyantau kṛṣṇau yuddhe 'dhaparājitau |
وَیشَمپایَن نے کہا—بھیم کو آگے رکھ کر ایک ہی مقصد کے لیے روانہ ہونے والے، جنگ میں کبھی مغلوب نہ ہونے والے اُن دونوں کرشنوں کو دیکھ کر یُدھِشٹھِر کو یقین ہو گیا کہ جراسندھ گویا مارا ہی گیا۔ جراسندھ کے خلاف دھرم کے مطابق برحق غضب سے بھڑک کر، اپنے عزیزوں کی رہائی کے لیے اُن کا عظیم تَیجس جلوہ گر ہوا۔ اُس وقت سورج، چاند اور آگ کی مانند درخشاں اُن تینوں کی ہیئت نہایت تابناک ہو رہی تھی۔
वैशग्पायन उवाच
When righteous purpose is unified and led with courage, even a seemingly invincible oppressor becomes effectively defeated; dharmic resolve, not mere force, is presented as the decisive power.
Yudhiṣṭhira sees Bhīma going ahead with Kṛṣṇa and Arjuna, both famed as unconquered warriors, all committed to one mission against Jarāsandha; from this he concludes that Jarāsandha’s death is certain.