Shloka 23
अध्याय ४ — द्वारकानिमित्तानि, प्रभासगमनम्, मौसलप्रारम्भः
Omens in Dvārakā, Journey to Prabhāsa, and the Musala Outbreak
जराविध्यत् पादतले त्वरावां- स््तं चाभितस्तज्जिघृक्षुर्जगाम । अथापश्यत् पुरुष योगयुक्तं पीताम्बरं लुब्धको&नेका बाहुम्ू,उसी समय जरानामक एक भयंकर व्याध मृगोंकों मार ले जानेकी इच्छासे उस स्थानपर आया। उस समय श्रीकृष्ण योगयुक्त होकर सो रहे थे। मृगोंमें आसक्त हुए उस व्याधने श्रीकृष्णको भी मृग ही समझा और बड़ी उतावलीके साथ बाण मारकर उनके पैरके तलवेमें घाव कर दिया। फिर उस मृगको पकड़नेके लिये जब वह निकट आया तब योगमें स्थित, चार भुजावाले, पीताम्बरधारी पुरुष भगवान् श्रीकृष्पपर उसकी दृष्टि पड़ी
jarā vidhyat pādatale tvarāvān saṃ cābhitastaj-jighṛkṣur jagāma | athāpaśyat puruṣaṃ yoga-yuktaṃ pītāmbaraṃ lubdhako 'nekabāhum ||
وَیشَمپایَن نے کہا—اسی وقت جَرا نامی شکاری نے عجلت میں تیر چلا کر پاؤں کے تلوے کو چھید دیا۔ جسے وہ ہرن سمجھ کر مار بیٹھا تھا، اسے پکڑنے کی حرص میں وہ اسی جگہ لپکا۔ تب اس نے ایک ایسے شخص کو دیکھا جو یوگ میں مستغرق تھا—زرد لباس پہنے، چار بازوؤں والا، اور اپنی ذات میں ثابت و قائم—وہی بھگوان۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Unchecked desire and misperception (seeing the divine as mere prey) can produce catastrophic harm; by contrast, the yogically established person remains composed and inwardly steady even when the body is wounded.
The hunter Jarā, thinking he has struck an animal, shoots and wounds the sole of the resting Kṛṣṇa; when he comes close to capture his target, he realizes he is before a yogic, yellow-robed, four-armed divine Person.