नचिरात् प्रत्यदृश्येतां माद्रीपुत्रो ससात्यकी । गान्धारराज शकुनि शीघ्रतापूर्वक अस्त्र चला रहा था, यशस्वी माद्रीकुमार नकुल- सहदेव और सात्यकि तुरंत ही उसका पीछा करते दिखायी दिये
na cirāt pratyadṛśyetāṁ mādrīputraḥ sa sātyakī | gāndhārarājaḥ śakuniḥ śīghratāpūrvakam astrāṇi calārayām āsa | yaśasvī mādrīkumārau nakula-sahadevau ca sātyakiś ca tam anujagmuḥ ||
سنجے نے کہا—زیادہ دیر نہ گزری کہ مادری کے بیٹے نَکُل اور سہدیو ساتیہ کی کے ساتھ پھر نظر آنے لگے۔ گاندھار راج شکنی عجلت میں تیزی سے اپنے ہتھیار چلا رہا تھا، اور نامور مادری سُت اور ساتیہ کی فوراً ہی اس کا پیچھا کرتے دکھائی دیے۔
संजय उवाच
The verse highlights the kṣatriya ethic of steadfastness in conflict: even amid chaos and moral strain, warriors are shown acting with resolve—one side urgently deploying weapons, the other maintaining determined pursuit. It reflects how duty (dharma as understood in war) is expressed through courage, discipline, and persistence.
Sañjaya reports that Śakuni, the Gandhāra king, is quickly using his weapons while retreating or moving swiftly, and that Nakula and Sahadeva (the sons of Mādrī), along with Sātyaki, are immediately seen chasing after him.