अर्जुनस्य द्रोणिप्रतिघातः कर्णोपसर्पणं च
Arjuna Checks Droṇaputra; Karṇa Advances
(सात्यकिर्वषसेनं तु विद्ध्वा सप्तभिरायसै: । पुनर्विव्याध सप्तत्या सारथिं च त्रिभि: शरै: ।।
sañjaya uvāca |
sātyakir vṛṣasenaṃ tu viddhvā saptabhir āyasaiḥ |
punar vivyādha saptatyā sārathiṃ ca tribhiḥ śaraiḥ ||
vṛṣasenas tu śaineyaṃ śareṇānataparvaṇā |
ājadaghāna mahārāja śaṅkhadeśe mahāratham ||
śaineyo vṛṣasenena patriṇā paripīḍitaḥ |
kopaṃ cakre mahārāja kruddho vegaṃ ca dāruṇam ||
jagrāheṣūn varān vīraḥ śīghraṃ vai daśa pañca ca ||
سنجے نے کہا—ساتْیَکی نے لوہے کے ڈنڈوں والے سات تیروں سے وِرشسین کو چھیدا، پھر ستر تیروں سے دوبارہ زخمی کیا، اور تین تیروں سے اس کے سارتھی کو بھی گھائل کیا۔ تب، اے مہاراج، وِرشسین نے مڑی ہوئی گرہوں والے ایک تیر سے مہارتھی شَینَیَہ (ساتْیَکی) کے سر کے علاقے میں ضرب لگائی۔ اس پر دار تیر کی تکلیف سے شَینَیَہ غصّے سے بھڑک اٹھا؛ غضب میں اس نے ہولناک تیزی دکھائی اور فوراً پندرہ عمدہ تیر ہاتھ میں لے لیے۔
संजय उवाच
The episode illustrates kṣatriya-dharma in battle: when wounded, a warrior must not collapse into despair but convert pain into disciplined resolve. Anger (kopa) is shown as a dangerous force that must be harnessed into focused action—skill, speed, and tactical targeting—rather than uncontrolled cruelty.
Sātyaki first overwhelms Vṛṣasena with multiple arrows and also strikes his charioteer. Vṛṣasena counters by hitting Sātyaki in the head/temple region with a distinctive arrow. Pained, Sātyaki becomes furious, gathers fifteen choice arrows, and prepares a swift retaliatory strike (the continuation describes disabling the chariot’s supports such as charioteer, horses, and banner).