Shloka 146
कर्णेन सैन्यस्थापनं तथा नानायुद्धसमवायः
Karna Reforms the Host and Multiple Duels Converge
चेदयश्न महाभागा धर्म जानन्ति शाश्वतम् | “कुरु, पांचाल, शाल्व, मत्स्य, नैमिष, कोसल, काशी, अंग, कलिंग, मगध और चेदिदेशोंके बड़भागी मनुष्य सनातन धर्मको जानते हैं
cedayaś ca mahābhāgā dharmaṃ jānanti śāśvatam | kuru-pāñcāla-śālva-matsya-naimiṣa-kosala-kāśī-aṅga-kaliṅga-magadha-cedideśeṣu ca mahābhāgā manuṣyāḥ sanātanaṃ dharmaṃ jānanti |
کَرن نے کہا—“چیدی کے خوش نصیب لوگ ابدی دھرم کو جانتے ہیں۔ اسی طرح کُرو، پانچال، شالْو، متسیہ، نَیمِش، کوسل، کاشی، اَنگ، کلنگ، مگدھ اور چیدی دیسوں کے مبارک لوگ بھی سَناتن دھرم کو سمجھتے ہیں۔”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
Dharma is presented as śāśvata/sanātana—timeless and knowable—and true nobility (mahābhāga) is linked with recognizing and upholding this enduring moral order.
In Karna’s speech during the war context, he invokes respected peoples and regions as exemplars who ‘know’ eternal Dharma, using a broad geographic roll-call to lend authority and weight to his moral claim.