Mahabharata 7.32.25 — Drona Parva, Adhyaya 32, Shloka 25
Cakravyūha-saṃkalpaḥ, Saṃśaptaka-āhvānaṃ, Saubhadra-vikrīḍitam
Drona Parva, Adhyāya 32
इत्येवमुच्चरन्ति सम श्रूयन्ते विविधा गिर: । उस समय सभी सैनिक “हा तात! हा पुत्र! सखे! तुम कहाँ हो? ठहरो, कहाँ भागे जा रहे हो? मारो, लाओ, इसका वध कर डालो'--इस प्रकारकी बातें कह रहे थे। हास्य, उछल-कूद और गर्जनाके साथ उनके मुखसे नाना प्रकारकी बातें सुनायी देती थीं ।।
ity evam uccaranti sma śrūyante vividhā giraḥ | narasyāśvasya nāgasya samasajjata śoṇitam ||
سنجے نے کہا—یوں طرح طرح کی آوازیں ایک ساتھ سنائی دیتی تھیں۔ سپاہی بے قراری میں پکار رہے تھے: “ہائے باپ! ہائے بیٹا! اے دوست! تم کہاں ہو؟ ٹھہرو؛ کہاں بھاگے جاتے ہو؟ وار کرو، پکڑو، اسے قتل کر دو!” ہنسی، اچھل کود اور گرج کے بیچ ان کے منہ سے نانا قسم کی صدائیں اٹھتی تھیں؛ اور آدمیوں، گھوڑوں اور ہاتھیوں کا خون میدانِ جنگ میں باہم مل گیا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the moral and human cost of war: beneath boasts and battle-cries lie grief, confusion, and indiscriminate slaughter, where even the blood of humans and animals mingles—an implicit reminder of the ethical gravity of violence.
Sañjaya reports the battlefield soundscape: soldiers shout varied cries—calling to relatives and comrades and issuing violent commands—while the fighting is so intense that blood from men, horses, and elephants becomes mingled on the ground.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.