Shloka 37
Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
तामापतन्तीं सहसा घोररूपां दुरासदाम् । अभिमन्यु: शरैस्ती&णैश्विच्छेद भुजगोपमाम्,उस भयंकर एवं दुर्जय सर्पिणीके समान शक्तिको सहसा अपनी ओर आते देख अभिमन्युने तीखे बाणोंद्वारा उसके टुकड़े-टुकड़े कर डाले
tām āpatantīṃ sahasā ghorarūpāṃ durāsadām | abhimanyuḥ śarais tīkṣṇaiś ciccheda bhujagopamām ||
سنجے نے کہا—جب وہ ہولناک، ناقابلِ برداشت، سانپ کے مانند شَکتی اچانک اپنی طرف آتی دکھائی دی تو ابھیمنیو نے تیز تیروں سے اسے ٹکڑے ٹکڑے کر دیا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
In a dharmic battle, fearsome threats are met not with panic but with trained discernment and self-control; Abhimanyu’s swift, precise response exemplifies kṣatriya-dharma—courage guided by skill and steadiness.
A terrifying, difficult-to-counter missile (described as serpent-like) suddenly rushes toward Abhimanyu. He responds immediately by shooting sharp arrows that sever it into pieces, neutralizing the danger.