Shloka 26
भीमसेन-दुर्योधन-समागमः
Bhīmasena–Duryodhana Engagement at Sunset
भरतनन्दन! तदनन्तर एक तीखे और पानीदार भल्ल्लसे उन्होंने भीमसेनके धनुषके दो टुकड़े कर दिये ।। (अपास्य तु धनुश्छिन्नं भीमसेनो महाबल: । शरैबहुभिरानर्च्छद् भीष्मं शान्तनवं युधि ।) महाबली भीमसेनने उस कटे हुए धनुषको फेंककर दूसरा धनुष ले बहुत-से बाणोंद्वारा युद्धस्थलमें शान्तनुनन्दन भीष्मको अत्यन्त पीड़ा दी। सात्यकिस्तु ततस्तूर्ण भीष्ममासाद्य संयुगे | आकर्णप्रहितैस्ती#णैर्निशितैस्तिग्मतेजनै:
sañjaya uvāca |
āpāsya tu dhanuś chinnaṃ bhīmaseno mahābalaḥ |
śaraiḥ bahubhir ānarcched bhīṣmaṃ śāntanavaṃ yudhi |
sātyakis tu tatas tūrṇaṃ bhīṣmam āsādya saṃyuge |
ākarṇaprahitaiḥ tīṣṇair niśitaiḥ tigmatejanaiḥ ||
کٹا ہوا کمان پھینک کر مہابلی بھیم سین نے دوسرا کمان اٹھایا اور جنگ میں بہت سے تیروں سے شانتنو کے فرزند بھیشم کو ڈھانپ کر سخت اذیت پہنچائی۔ پھر سات्यکی بھی فوراً میدانِ کارزار میں بھیشم کے قریب پہنچا اور کان تک کھینچ کر چھوڑے گئے، تیز، نوکیلے، نہایت درخشاں تیروں سے انہیں چھیدنے لگا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kshatriya-dharma in practice: even when disarmed or set back, a warrior committed to duty regains composure, re-arms, and continues the fight with disciplined resolve. It also underscores the ethical tension of war—noble figures like Bhishma can be subjected to severe violence when opposing sides are bound to their respective obligations.
Bhima’s bow is cut; he throws it aside, takes another bow, and showers Bhishma with many arrows on the battlefield. Immediately after, Satyaki rushes in and attacks Bhishma with fully drawn, razor-sharp arrows, intensifying the pressure on Bhishma in the ongoing Kurukshetra combat.