Shloka 29
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
तदपास्य भनुश्कछिन्न॑ कुन्तीपुत्रो युधिष्िर: । अन्यत् कार्मुकमादाय वेगवद् बलवत्तरम्,तब कुन्तीपुत्र युधिष्ठिरने उस कटे हुए धनुषको फेंककर दूसरा वेगयुक्त एवं प्रबलतर धनुष ले लिया और झुकी हुई गाँठवाले तीखे बाणोंद्वारा मद्रराज शल्यको ढक दिया। फिर क्रोधमें भरकर कहा--“खड़े रहो, खड़े रहो”
tad apāsya dhanuṣka-chinnaṁ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ | anyat kārmukam ādāya vegavad balavattaram |
سنجے نے کہا—کُنتی پُتر یُدھِشٹھِر نے کٹا ہوا کمان پھینک دیا اور اس کی جگہ ایک اور کمان اٹھائی جو زیادہ تیز رفتار اور زیادہ طاقتور تھی۔ پھر اس نے خم دار جوڑوں والے تیز تیروں سے مدرراج شلیہ کو ہر طرف سے ڈھانپ دیا۔ اس کے بعد غصّے سے بھر کر للکارا—“ٹھہرو، ٹھہرو!”
संजय उवाच
Educational Q&A
Even when one’s weapon is broken, a warrior committed to duty does not collapse into despair; he adapts quickly, regains strength, and confronts the adversary with renewed resolve. The episode highlights steadiness under setback and the disciplined channeling of anger into purposeful action.
In the midst of battle, Yudhiṣṭhira’s bow is cut. He throws it away, takes up a stronger and faster bow, showers Śalya (the Madra king) with sharp arrows, and challenges him with the cry “Stand! Stand!”