यदन्यबन्निहतेनाजी भीष्मेण जयमिच्छता । चेष्टितं कुरुसिंहेन तन्मे कथय सुव्रत
dhṛtarāṣṭra uvāca | yad anyad abhinīhatena āji bhīṣmeṇa jayam icchatā | ceṣṭitaṃ kuru-siṃhena tan me kathaya suvrata ||
دھرتراشٹر نے کہا—اے سنجے، اے نیک عہد کے پابند، مجھے بتاؤ: فتح کے خواہاں کوروؤں کے شیر بھیشم جب جنگ میں گرا دیے گئے، تو انہوں نے اور کون کون سے کارنامے انجام دیے؟ سب کچھ مجھ سے کہو۔
धृतराष्ट उवाच
The verse highlights the ethical tension between the desire for victory and the reality of dharma-bound action in war: even a great elder like Bhīṣma, famed for vows and duty, can be brought down, prompting reflection on what truly constitutes ‘right conduct’ amid conflict.
After Bhīṣma has been struck down on the battlefield, Dhṛtarāṣṭra questions Sañjaya, the eyewitness narrator, asking him to recount what further actions or efforts Bhīṣma undertook at that critical moment.