Shloka 4
Bhīṣma’s Fall, the Arrow-bed (śara-talpa), and the Establishment of Guard
संजय कहते हैं--राजन्! तदनन्तर महाधनुर्धर, मतवाले हाथीके समान पराक्रमी, वीर, नरश्रेष्ठ, महाबली तथा शुभाशुभ निमित्तोंके ज्ञाता एवं अद्भुत शक्तिशाली द्रोणाचार्य मतवाले हाथियोंकी गतिको कुण्ठित कर देनेवाले विशाल धनुषको हाथमें लेकर उसे खींचने और विपक्षी सेनाको भगाने लगे। उन्होंने पाण्डवोंकी सेनामें प्रवेश करते समय सब ओर बुरे निमित्त (शकुन) देखकर शत्रुसेनाको संताप देते हुए पुत्र अश्वत्थामासे इस प्रकार कहा-- ।। अयं हि दिवसस्तात यत्र पार्थो महाबल: । जिधघांसु: समरे भीष्म परं यत्नं करिष्यति,“तात! यही वह दिन है, जब कि महाबली अर्जुन समरभूमिमें भीष्मको मार डालनेकी इच्छासे महान् प्रयत्न करेंगे
sañjaya uvāca—ayaṃ hi divasas tāta yatra pārtho mahābalaḥ | jighāṃsuḥ samare bhīṣmaṃ paraṃ yatnaṃ kariṣyati ||
سنجے نے کہا—اے راجن! اس کے بعد عظیم کمان دار، مَست ہاتھی کی مانند پرجوش و پرाकرم، بہادروں میں برتر، مہابلی، اور شگون و بدشگون کا جاننے والا، عجیب قوت والا درون آچاریہ ایک عظیم کمان ہاتھ میں لے کر اسے کھینچتا ہوا مخالف لشکر کو پسپا کرنے لگا۔ پانڈوؤں کی فوج میں داخل ہوتے وقت اس نے چاروں طرف بدشگون دیکھے؛ دشمن کی فوج کو تپاتا ہوا اس نے اپنے بیٹے اشوتھاما سے کہا—“بیٹا! یہی وہ دن ہے جب مہابلی پارتھ (ارجن) میدانِ جنگ میں بھیشم کو مار ڈالنے کی خواہش سے اپنی پوری قوت لگا دے گا۔”
संजय उवाच