Shloka 2
भीष्मस्य शरशय्या-प्राप्तिः
Bhīṣma’s Fall to the Arrow-Bed
माधवस्तु सुसंक्रुद्धो राक्षसं नवभि: शरै: । आजयपघान रणे राजन् प्रहसन्निव भारत,राजन! भरतनन्दन! यह देख सात्यकिने अत्यन्त कुपित हो उस रणक्षेत्रमें राक्षस अलम्बुषको हँसते हुए-से नौ बाण मारे
mādhavas tu susaṃkruddho rākṣasaṃ navabhiḥ śaraiḥ | ājaghāna raṇe rājan prahasann iva bhārata ||
اے راجن! اے بھارت کے فرزند! یہ دیکھ کر مادھو (ساتیہ کی) سخت غضبناک ہوا اور میدانِ جنگ میں گویا مسکراتے ہوئے اس راکشس الَمبُش پر نو تیروں سے وار کیا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in the heat of conflict, righteous action (dharma-yuddha) calls for mastery over oneself: the warrior may feel anger, yet must act with clarity, precision, and composure rather than uncontrolled cruelty.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Mādhava (Kṛṣṇa) strikes the rākṣasa Alambuṣa in battle with nine arrows, doing so with an air of confident ease—‘as if smiling’—highlighting his dominance in the encounter.