Shloka 53
Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
तथेत्यथोक्तः प्रतिपूजितस्तदा गदाग्रजो धर्मसुतेन वीर्यवान् । पितृष्वसारं त्ववदद् यथाविधि सम्पूजितश्नाप्यगमत् प्रदक्षिणम्,उनके ऐसा कहनेपर धर्मपुत्र युधिष्ठिने जो आज्ञा कहकर उनके वचनोंका आदर किया। उनसे सम्मानित हो पराक्रमी श्रीकृष्णने अपनी बुआ कुन्तीके पास जाकर बातचीत की और उनसे यथोचित सत्कार पाकर उनकी प्रदक्षिणा की
tathety athoktaḥ pratipūjitas tadā gadāgrajo dharmasutena vīryavān | pitṛṣvasāraṁ tv avadad yathāvidhi sampūjitaś cāpy agamat pradakṣiṇam ||
یُدھِشٹھِر کے یوں کہنے پر پرَاکرمی گداگرج شری کرشن نے ‘تथاستु’ کہہ کر اُن کے کلام کی قدر کی۔ دھرم سُت کے اعزاز کے بعد وہ دستور کے مطابق پِترِسْوَسا کُنتی سے ملے؛ وہاں بھی مناسب سَتکار پا کر اُن کی پرَدَکشِنا کی۔
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through mutual honoring: a king (Yudhiṣṭhira) shows reverence to a revered guest (Kṛṣṇa), and Kṛṣṇa in turn observes proper familial and ritual respect toward elders (Kuntī) by courteous speech and pradakṣiṇā.
After Yudhiṣṭhira respectfully accepts and honors Kṛṣṇa, Kṛṣṇa goes to his paternal aunt Kuntī, converses with her according to propriety, receives her respectful welcome, and then circumambulates her as a sign of reverence.