Shloka 12
Adhyāya 26 — Ekākṣara-Brahman (“Om”) and the Hṛdayastha Guru
Inner Teacher
शृणोत्ययं प्रोच्यमानं गृह्लाति च यथातथम् | पृच्छातस्तदतो भूयो गुरुरन्यो न विद्यते,श्रोता गुरुके कहे हुए उपदेशको सुनता है और उसको जैसे-तैसे (भिन्न-भिन्न रूपमें) ग्रहण करता है। अतः प्रश्न पूछनेवाले शिष्यके लिये अपने अन्तर्यामीसे बढ़कर दूसरा कोई गुरु नहीं है
śṛṇoty ayaṃ procyamānaṃ gṛhlāti ca yathātatham | pṛcchatas tad ato bhūyo gurur anyo na vidyate ||
سننے والا استاد کی کہی ہوئی تعلیم سنتا ہے اور اسے جیسے تیسے—کبھی درست، کبھی ناقص—سمجھ کر اپنا لیتا ہے۔ اس لیے جو شاگرد سچّی جستجو کے ساتھ سوال کرتا ہے، اس کے لیے باطن میں رہنے والے رہنما (انتر یامی) سے بڑھ کر کوئی دوسرا گرو نہیں۔
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
External instruction is received and interpreted according to the listener’s capacity, so the highest and most reliable guide for a sincere inquirer is the inner witness/indwelling Self (antar-yāmin), which clarifies truth beyond mere verbal teaching.
A Brahmin speaker reflects on the limits of spoken instruction: a listener may understand a teaching in varied ways. He concludes that for one who asks and seeks rightly, the decisive guidance comes from within—hence no greater guru exists than the inner guide.