Shloka 3
कर्मनाशाभावः, गर्भे जीवप्रवेशः, आचारधर्मोपदेशः
Karma’s Non-Extinction, Jīva’s Entry into the Embryo, and Instruction on Conduct-Dharma
पापं चापि तथैव स्यात् पापेन मनसा कृतम् | पुरोधाय मनो हीदं कर्मण्यात्मा प्रवर्तते,इसी तरह कलुषित चित्तसे किये हुए पापके फलमें भी वृद्धि होती है; क्योंकि जीवात्मा मनको आगे करके ही प्रत्येक कार्यमें प्रवृत्त होता है
pāpaṃ cāpi tathaiva syāt pāpena manasā kṛtam | purodhāya mano hīdaṃ karmaṇy ātmā pravartate |
اسی طرح گناہ بھی، اگر گناہ آلود اور مکدر ذہن سے کیا جائے، تو اس کا نتیجہ اور زیادہ بڑھ جاتا ہے؛ کیونکہ یہاں آتما ہر عمل میں من کو آگے رکھ کر ہی حرکت میں آتی ہے، من ہی کو پیشوا بنا کر۔
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The moral weight of an act depends strongly on the mind behind it: when the mind is corrupted, the resulting sin and its fruit are said to grow, because the self acts by first placing the mind in the lead.
A Brahmin speaker is explaining an ethical principle about karma: actions are driven by the mind, and therefore inner intention and mental purity determine the seriousness and outcome of sinful deeds.