Shloka 40
Vyāsa’s Inquiry into Dhṛtarāṣṭra’s Tapas and the Identification of Vidura with Dharma
गम्यतां पुत्र मैवं त्वं वोच: कुरु वचो मम । आगमा व: शिवा: सन््तु स्वस्था भवत पुत्रका:,यह सुनकर कुन्तीने महाबाहु सहदेवको छातीसे लगा लिया और कहा--“बेटा! ऐसा न कहो। तुम मेरी बात मानो और चले जाओ पुत्रो! तुम्हारे मार्ग कल्याणकारी हों और तुम सदा स्वस्थ रहो
gamyatāṁ putra maivaṁ tvaṁ vocaḥ kuru vaco mama | āgamā vaḥ śivāḥ santu svasthā bhavata putrakāḥ ||
وَیشَمپایَن نے کہا: “بیٹا، چلے جاؤ؛ ایسی بات مت کہو۔ میری بات مانو۔ تمہاری سفرگاہیں مبارک ہوں؛ اے میرے بچو، تم ہمیشہ خیریت اور صحت میں رہو۔”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid sorrow and separation, one should restrain despairing speech, follow rightful counsel, and offer blessings for others’ welfare—placing duty and well-being above emotional impulse.
In the Āśramavāsika episode of departure and withdrawal, Kuntī addresses the sons (notably Sahadeva in the surrounding narration), urging them not to speak in a grief-stricken way, to obey her instruction to proceed, and she blesses their journey with auspiciousness and health.