Shloka 13
धृतराष्ट्रस्य क्षमायाचनं तथा युधिष्ठिरे न्यासदानम् / Dhṛtarāṣṭra’s Request for Forgiveness and the Entrustment to Yudhiṣṭhira
या नापश्यंश्वन्द्रमसं न सूर्य रामा: कदाचिदपि तस्मिन् नरेन्द्रे । महावनं गच्छति कौरवेन्द्रे शोकेनार्ता राजमार्ग प्रपेदु:,रनिवासकी जिन रमणियोंने कभी बाहर आकर सूर्य और चन्द्रमाको भी नहीं देखा था, वे ही कौरवराज धृतराष्ट्रके महावनके लिये प्रस्थान करते समय शोकसे व्याकुल होकर खुली सड़कपर आ गयी थीं
vaiśampāyana uvāca |
yā nāpaśyaṁś candramasaṁ na sūryaṁ rāmāḥ kadācid api tasmin narendre |
mahāvanaṁ gacchati kauravendre śokenārtā rāja-mārgaṁ prapeduḥ ||
وَیشَمپایَن نے کہا—اے راجن! جو حرم کی معزز عورتیں اُس نریندر کے عہد میں کبھی چاند اور سورج تک نہ دیکھ پائی تھیں، وہی کوروَ ناتھ جب مہا وَن کی طرف روانہ ہوا تو غم سے بے قرار ہو کر شاہراہ پر آ نکلیں۔
वैशम्पायन उवाच