Shloka 10
Phala of Vrata, Niyama, Svādhyāya, Dama, Satya, Brahmacarya, and Service (व्रत-नियम-स्वाध्याय-दम-सत्य-ब्रह्मचर्य-शुश्रूषा-फलप्रश्नः)
तस्य दुःखपरीतस्य स्वं पुत्रमनुशोचत: । व्यतीतं तदहःशेषं सा चोग्रा तत्र शर्वरी,दुःखमें डूबे और बारंबार अपने पुत्रके लिये शोक करते हुए ही महर्षिका वह शेष दिन व्यतीत हो गया और भयानक रात्रि भी आकर समाप्त हो गयी
tasya duḥkhaparītasya svaṁ putram anuśocataḥ | vyatītaṁ tad-ahaḥśeṣaṁ sā cogrā tatra śarvarī ||
غم سے مغلوب ہو کر اور اپنے بیٹے کے لیے بار بار ماتم کرتے ہوئے اُس مہارشی کا اُس دن کا باقی حصہ اسی رنج میں گزر گیا؛ اور وہیں وہ ہولناک رات بھی آ کر بیت گئی۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even profound wisdom can be shaken by personal loss; the verse highlights the ethical need to recognize grief without letting it eclipse dharma, remembering that time continues and one must regain steadiness.
A father, overwhelmed with sorrow for his son, spends the rest of the day lamenting; then a fearful night arrives and also passes, marking the continuation of time amid mourning.