Shloka 53
दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
मघवोवाच भगवन् केन दानेन स्वर्गत: सुखमेधते । यदक्षयं महार्घ च तद् ब्रूहि वदतां वर,इन्द्र बोले--वक्ताओंमें श्रेष्ठ भगवन्! किस दानके प्रभावसे दाताको स्वर्गसे भी अधिक सुखकी प्राप्ति होती है? जिसका फल अक्षय और अधिक महत्त्वपूर्ण हो, उस दानको ही मुझे बताइये
maghavovāca bhagavan kena dānena svargataḥ sukham edhate | yad akṣayaṁ mahārgha ca tad brūhi vadatāṁ vara ||
اندرا نے کہا—اے بھگون، اے بہترین خطیب! کس قسم کے دان سے دینے والے کی خوشی ایسی بڑھتی ہے کہ جنت کے سکھ سے بھی آگے نکل جائے؟ جس کا پھل اَکشَی (لازوال) اور نہایت گراں قدر ہو، وہی دان مجھے بتائیے۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-inquiry: among acts of giving, which dāna yields the highest, imperishable (akṣaya) fruit—so valuable that it surpasses even heavenly enjoyment. It sets up the principle that not all charity is equal; intention, worthiness, and the nature of the gift determine enduring merit.
Indra (Maghavan) poses a question to a revered authority addressed as “Bhagavan,” requesting instruction on the supreme form of charity—one whose reward is inexhaustible and of the greatest significance.