Shloka 14
Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
“जो केवल साग खाकर रहनेका नियम लेता है वह गोधनसे सम्पन्न होता है। तृण खाकर रहनेवाले मनुष्योंको स्वर्गकी प्राप्ति होती है। तीनों कालमें स्नान करनेसे बहुतेरी स्त्रियोंकी प्राप्ति होती है और हवा पीकर रहनेसे मनुष्यको यज्ञका फल प्राप्त होता है ।।
vaiśampāyana uvāca | nityasnānī bhaved dakṣaḥ sandhye tu dve japan dvijaḥ | maruṃ sādhayato rājan nākapṛṣṭham anāśake ||
وَیشَمپایَن نے کہا— جو نِتّیہ اشنان کرتا ہے وہ دَکش اور کارآمد ہوتا ہے؛ اور جو دْوِج دونوں سندھیاؤں (صبح و شام) میں جپ کرتا ہے وہ پُنّیہ پاتا ہے۔ اے راجن، جو ریگستان میں کٹھن سادھنا کرتا ہے وہ سُوَرگ کو پہنچتا ہے؛ اور جو نِراہار رہ کر (صرف ہوا پر) جیتا ہے وہ یَجْن کا پھل پاتا ہے۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links specific disciplines—daily bathing, sandhyā-time japa, severe austerity, and fasting—to corresponding fruits (competence, spiritual merit, heaven, and sacrificial reward), emphasizing that self-restraint and regular practice are forms of dharma that generate puṇya.
Vaiśampāyana continues instructive discourse to the king-listener, listing observances and austerities along with their promised results, as part of Anuśāsana Parva’s broader teaching on dharma, vows, and religious conduct.