Viśvāmitra-janma: Ṛcīka–Satyavatī–Gādhi and the Charu Exchange (विश्वामित्र-जन्म: ऋचीक–सत्यवती–गाधि वृत्तान्तः)
ऋचीक उवाच कि प्रयच्छामि राजेन्द्र तुभ्यं शुल्कमहं नूप । दुहितुर्ब्रहयासंसक्तो माभूत् तत्र विचारणा,ऋचीकने पूछा--राजेन्द्र! मैं आपकी पुत्रीके लिये आपको क्या शुल्क दूँ? आप निस्संकोच होकर बताइये। नरेश्वर! इसमें आपको कोई अन्यथा विचार नहीं करना चाहिये
ṛcīka uvāca | kiṁ prayacchāmi rājendra tubhyaṁ śulkam ahaṁ nṛpa | duhiturbrahmayāsaṁsaktaḥ mā bhūt tatra vicāraṇā ||
رِچیک نے کہا—اے راجندر! آپ کی بیٹی کے لیے میں آپ کو کیا شُلق (مہرِ نکاح) دوں؟ اے نریشور! بے جھجھک بتائیے؛ میرے برہمنِشٹھ (برہمی ریاضت سے وابستگی) ہونے کے سبب یہاں کوئی شک یا دوسرا خیال نہ کیجیے۔
ऋचीक उवाच
The verse frames marriage arrangements within dharma: even a spiritually devoted sage should engage transparently in social obligations, requesting the bride-price openly and urging the king to decide without suspicion or hesitation.
Sage Ṛcīka addresses a king, asking what śulka (bride-price) he should offer for the king’s daughter, and reassures him not to overthink or doubt the matter because of Ṛcīka’s brahmanical devotion.