Shloka 8
Bhīṣma’s Yogic Departure, Royal Cremation, and Gaṅgā’s Lament (भीष्मस्य योगयुक्त्या देहत्यागः, पितृमेधः, गङ्गाविलापः)
एतत् ते देवदेवस्य माहात्म्यं कथितं प्रभो । कपर्दिनो गिरीशस्य महाबाहो जनार्दन,प्रभो! महाबाहु जनार्दन! यह मैंने आपके समक्ष जटाजूटधारी देवाधिदेव गिरीशके माहात्म्यका वर्णन किया है
etat te devadevasya māhātmyaṃ kathitaṃ prabho | kapardino girīśasya mahābāho janārdana ||
نارد نے کہا—اے پرَبھُو! میں نے دیوتاؤں کے دیوتا، جٹادھاری گریش (شیو) کی عظمت آپ کے حضور بیان کر دی ہے۔ اے مہاباہو جناردن! یہ اس کی شان و جلال کا پاکیزہ بیان میں نے آپ کے سامنے پیش کیا ہے۔
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the religious value of hearing and transmitting māhātmya—sacred accounts of divine greatness—here emphasizing reverence for Śiva (Devadeva) while addressing Kṛṣṇa (Janārdana), reflecting a harmonizing, devotional ethic.
Nārada concludes (or pauses) his narration by telling Janārdana that he has finished recounting the greatness of Śiva, identified by epithets Kapardin and Girīśa.