Śiva-darśana through Tapas and Stuti (उपमन्यु–कृष्ण संवादः)
प्रीतिं चाग्रयां बान्धवानां सकाशाद् ददामि ते<हं वपुष: काम्यतां च | भोक्ष्यन्ते वै सप्ततिं वै शतानि गृहे तुभ्यमतिथीनां च नित्यम्
prītiṁ cāgryāṁ bāndhavānāṁ sakāśād dadāmi te'haṁ vapuṣaḥ kāmyatāṁ ca | bhokṣyante vai saptatiṁ vai śatāni gṛhe tubhyam atithīnāṁ ca nityam |
“میں تمہیں اپنے رشتہ داروں کی طرف سے اعلیٰ ترین محبت عطا کرتی ہوں، اور تمہارے جسم کو ہمیشہ دلکش اور پسندیدہ رہنے کا ور بھی دیتی ہوں۔ تمہارے گھر میں روزانہ مہمان بڑی تعداد میں—بلکہ سینکڑوں کی گنتی میں—کھانا کھائیں گے۔”
श्रीकृष्ण उवाच
The verse elevates dharmic prosperity: harmony and affection among relatives, personal well-being, and the continual duty of hospitality—feeding guests regularly—as a hallmark of a righteous household.
A boon is being conferred: the recipient is promised foremost familial affection, enduring bodily charm, and a household where guests are fed daily in very large numbers, highlighting abundance expressed through generosity.