Shloka 58
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
सच्त्वस्थ: सर्वमुत्सृज्य दीक्षितो नियत: शुचि: । वीराध्वानं प्रपद्येद् यस्तस्य लोका: सनातना:,जो सब कुछ त्यागकर वनवासकी दीक्षा ले सत्त्वगुणमें स्थित नियमपरायण एवं पवित्र हो वीरपथका आश्रय लेता है, उसे सनातन लोक प्राप्त होते हैं
sattvasthaḥ sarvam utsṛjya dīkṣito niyataḥ śuciḥ | vīrādhvānaṁ prapadyed yas tasya lokāḥ sanātanāḥ ||
مہادیو نے کہا—“جو ستّو میں قائم رہ کر سب کچھ چھوڑ دیتا ہے، دیکشا لے کر ضبطِ نفس اور پاکیزگی اختیار کرتا ہے اور ‘ویر-پتھ’ کو اپنا لیتا ہے—اس کے لیے ابدی عوالم مقرر ہو جاتے ہیں۔”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
True spiritual attainment is linked to inner quality and conduct: abiding in sattva, renouncing attachments, living under vow-bound discipline, maintaining self-restraint and purity, and courageously committing to a demanding righteous path leads to enduring (sanātana) spiritual realms.
Śrī Maheśvara is instructing the listener about the fruit of a rigorous ascetic-vowed life: the person who abandons worldly ties and follows a disciplined, pure, courageous path is said to attain eternal worlds.