Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
वे वायु अथवा जल पीकर रहें। सेवारका भोजन करें। पत्थरसे अन्न या फलको कूँचकर खायाँ अथवा दाँतोंसे चबाकर ही भक्षण करें। सम्प्रक्षालके नियमसे रहें अर्थात् दूसरे दिनके लिये आहार संग्रह करके न रखें ।।
vāyuṃ athavā jalaṃ pītvā tiṣṭheyur; sevāraka-bhojanaṃ kuryuḥ; pāṣāṇena annaṃ phalaṃ vā kuṭṭayitvā khādeyuḥ athavā dantair eva carvitvā bhakṣayeyuḥ; samprakṣālaka-niyamena tiṣṭheyur, arthāt dvitīya-dināya āhāra-saṃgrahaṃ na kuryuḥ. cīra-valkala-saṃvītair mṛga-carma-nivāsibhiḥ kāryā yātrā yathā-kālaṃ yathā-dharmaṃ yathā-vidhi.
مہیشور نے کہا—وہ ہوا یا پانی پی کر رہیں، یا خدمت کے ذریعے جو کچھ ملے اسی پر گزارا کریں۔ اناج یا پھل کو پتھر سے کوٹ کر کھائیں، یا صرف دانتوں سے چبا کر ہی تناول کریں۔ ‘سمپرکشالک’ کے قاعدے پر رہیں—یعنی اگلے دن کے لیے خوراک جمع کر کے نہ رکھیں۔ چیر اور چھال کے کپڑے پہنیں، ہرن کی کھال سے بدن ڈھانپیں، اور وقت کے مطابق، دھرم کے لیے، مقررہ طریقوں کے ساتھ تیرتھ یاترا وغیرہ کریں۔
श्रीमहेश्वर उवाच
The verse teaches rigorous ascetic restraint: minimal and regulated intake, avoidance of storing food, simple clothing, and undertaking travel (especially pilgrimage) only when timely and dharmically justified, following proper rules.
Śrī Maheśvara is instructing on the conduct of renunciants/ascetics—how they should eat, avoid hoarding, dress in austere garments, and travel for sacred purposes in a disciplined, rule-governed manner.