ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
भगवान् श्रीकृष्णकी तपस्या वैशम्पायन उवाच तस्य तद् वचन श्रुत्वा स्नेहादागतसम्भ्रम: । भीष्मो भागीरथीपुत्र इदं वचनमत्रवीत्
vaiśampāyana uvāca | tasya tad vacanaṃ śrutvā snehād āgata-sambhramaḥ | bhīṣmo bhāgīrathī-putra idaṃ vacanam abravīt ||
وَیشَمپایَن نے کہا: ہے جنمیجَے! یُدھِشٹھِر کے وہ کلمات سن کر، محبت سے پیدا ہونے والے جوش و اضطراب میں گنگا کے فرزند بھیشم نے یہ بات کہی۔
वैशम्पायन उवाच
The verse frames ethical instruction as arising from affectionate responsibility: an elder (Bhīṣma) responds to a king’s query with care and seriousness, signaling that dharma is best transmitted through compassionate, attentive counsel.
In Vaiśampāyana’s narration to King Janamejaya, Yudhiṣṭhira has spoken; upon hearing him, Bhīṣma—emotionally stirred by affection—begins his reply, introducing the next segment of Bhīṣma’s teachings.