Shloka 18
Adhyāya 122 — Śruta-vṛtta-yukta Brāhmaṇa and the Ethics of Dāna
Maitreya–Vyāsa Saṃvāda
नमस्ते<स्तु महाप्राज्ञ कि करोमि प्रशाधि माम् । त्वत्तपोबलनिर्दिष्टमिदं हृधिगतं मया,महाप्राज्ञ) आपको नमस्कार है, मुझे आज्ञा दीजिये, मैं आपकी क्या सेवा करूँ; आपके तपोबलसे ही मुझे राजपद प्राप्त हुआ है
namas te 'stu mahāprājña kiṁ karomi praśādhi mām | tvat-tapo-bala-nirdiṣṭam idaṁ hṛdi-gataṁ mayā ||
کیڑے نے کہا— اے نہایت دانا! آپ کو سلام۔ حکم فرمائیے— میں آپ کی خدمت میں کیا کروں؟ آپ ہی کے تپ و ریاضت کی قوت سے مجھے یہ شاہی مرتبہ ملا ہے؛ یہ حقیقت میرے دل میں پختہ ہو چکی ہے۔
कीट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights humility and gratitude: worldly status (even kingship) is portrayed as dependent on spiritual merit and the power of tapas, and the proper response is reverent service and willingness to be guided by wisdom.
An insect, now elevated to a royal position, addresses a greatly wise figure with reverence, acknowledges that this rise came through the sage’s ascetic power, and asks for instructions on how to serve.