Āloka-dāna (Dīpa-dāna), Sumanas–Dhūpa–Dīpa Phala: Manu–Suvarṇa and Śukra–Bali Exempla
यज्ञियानां च वृक्षाणामयज्ञीयान् निबोध मे । आसुराणि च माल्यानि दैवतेभ्यो हितानि च
yajñiyānāṁ ca vṛkṣāṇām ayajñīyān nibodha me | āsurāṇi ca mālyāni daivatebhyo hitāni ca
شُکر نے کہا—مجھ سے جان لو کہ کون سے درخت یَجْن (قربانی) کے کام کے لائق ہیں اور کون سے نالائق۔ نیز یہ بھی سمجھو کہ کون سی پھولوں کی مالائیں ‘آسُری’ خصلت کی مانی جاتی ہیں اور کون سی دیوتاؤں کو نذر کرنے میں مفید اور مناسب ہیں۔
शुक्र उवाच
Śukra emphasizes discernment in ritual practice: not all natural items are equally appropriate for sacred use. Dharma in worship includes choosing materials that are considered pure, beneficial, and fitting for the deities, while avoiding those regarded as ritually improper or ‘āsuric’ in disposition.
Śukra is instructing his listener in practical religious conduct. He introduces a classification: (1) trees suitable or unsuitable for sacrificial rites, and (2) garlands that are inappropriate (‘āsuric’) versus those that are beneficial and proper for divine offerings.