Shloka 34
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
साध्यानां मरुतां चैव ये चान्ये देवतागणा: । स्वं स्वं प्रहरणं तेषां परस्परमुपाद्रवत्,आकाशसे दिनमें ही धूएँ और लपटोंके साथ उल्का गिरने लगी। वसु, रुद्र, आदित्य, साध्य, मरुदगण तथा और जो-जो देवता हैं, उन सबके आयुध परस्पर इस प्रकार उपद्रव करने लगे, जैसा पहले कभी देखनेमें नहीं आया था। देवासुर-संग्रामके समय भी ऐसी अनहोनी बात नहीं हुई थी। उस समय वज्रकी गड़गड़ाहटके साथ बड़े जोरकी आँधी उठने लगी। हजारों उल्काएँ गिरने लगीं
sādhyānāṃ marutāṃ caiva ye cānye devatāgaṇāḥ | svaṃ svaṃ praharaṇaṃ teṣāṃ parasparam upādravat ||
سادھیہ، مرُت اور دوسرے تمام دیوتاؤں کے گروہ—ہر ایک کے اپنے اپنے ہتھیار باہم ایک دوسرے کے خلاف اضطراب میں آ گئے۔ یہ ایسا بےسابقہ شگونِ بد تھا جو پہلے کبھی نہ سنا گیا؛ گویا دھرم کی حفاظت کے لیے بنے ہوئے دیوی ہتھیار بھی بےقرار ہو کر راہ سے بھٹک گئے ہوں۔
कश्यप उवाच
Educational Q&A
When even divine weapons meant to protect order become mutually disruptive, it signifies a deeper imbalance in dharma and the world’s moral-cosmic stability; extraordinary omens warn of approaching upheaval.
Kāśyapa describes a terrifying portent: the Sādhyas, Maruts, and other gods experience their own weapons acting in mutual opposition, an unprecedented sign of impending calamity and disorder.